Mięśniaki macicy
Mięśniaki macicy to jedno z najczęstszych schorzeń ginekologicznych, dotykające znacznej części populacji kobiet.
Choć zazwyczaj nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla życia, mogą znacząco wpływać na jakość życia, płodność i ogólne samopoczucie.
Czym są mięśniaki
♡Mięśniaki macicy, znane również jako włókniaki, to łagodne nowotwory rozwijające się w mięśniówce macicy. Te guzy nie dają przerzutów i mają bardzo niskie ryzyko zezłośliwienia — jedynie ok. 0,04%.
Zbudowane są głównie z tkanki mięśniowej gładkiej oraz tkanki łącznej włóknistej. Mogą występować pojedynczo lub w grupach, a ich rozmiary wahają się od kilku milimetrów do kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu centymetrów.
U niektórych kobiet mięśniaki mogą być bezobjawowe i zostać wykryte przypadkowo podczas rutynowych badań ginekologicznych. Typowe objawy to obfite miesiączki, ból w podbrzuszu, częste oddawanie moczu oraz problemy z płodnością.
Objawy
♡Większość kobiet w ogóle nie odczuwa objawów — ich charakter zależy od rozmiaru i umiejscowienia guzów. Wiele objawów bywa ignorowanych, bo są normalizowane społecznie. Warto zwrócić się z nimi do ginekologa, który przeprowadzi wywiad i wykona badania potrzebne do postawienia diagnozy.
Czynniki niemodyfikowalne
Predyspozycje genetyczne — występowanie guzów w najbliższej rodzinie zwiększa ryzyko.
Zaburzenia hormonalne — mięśniaki są hormonozależne, ich wzrost stymulują estrogeny i progesteron, dlatego często powiększają się w ciąży i zmniejszają po menopauzie.
Długi okres rozrodczy — wczesna pierwsza miesiączka i późna ostatnia.
Czynniki modyfikowalne
Otyłość — zwiększa ryzyko, ponieważ powoduje wyższy poziom estrogenów.
Brak ciąż lub późne macierzyństwo — również bywa istotnym czynnikiem.
Dieta i używki — alkohol, kofeina i nadmierne spożycie czerwonego mięsa wskazywane są jako czynniki sprzyjające rozwojowi mięśniaków.
Metody leczenia
♡Wybór metody zależy od wieku pacjentki, nasilenia objawów, rozmiaru i lokalizacji mięśniaków oraz planów dotyczących zajścia w ciążę.
Decyzja o wyborze metody powinna zostać podjęta wspólnie przez pacjentkę i lekarza, po omówieniu korzyści i ryzyka każdej z opcji.
Profilaktyka
Zaleca się dbanie o prawidłową masę ciała i dietę oraz regularne monitorowanie ciśnienia krwi — wszystkie te czynniki wpływają na poziom estrogenów.
Ważna jest też rutynowa aktywność fizyczna i niski poziom stresu, a przede wszystkim regularne badania ginekologiczne — wczesne wykrycie pozwala dobrać odpowiednie leczenie.
Umów konsultacjęZobacz również
Zarezerwuj wizytę
Możesz umówić wizytę online lub telefonicznie.